Het Museum voor Onbedoelde Kunst heeft het grootste expositieoppervlak ter wereld. Ze verheffen de openbare ruimte tot een museum. Objecten die mensen in het dagelijks leven tegen komen, voorzien de MOK curatoren van commentaar en museale waarde. De bezoekers doen hier zelf ook aan mee, zo geven betekenis aan de omgeving. Kunst zonder verhaal is gewoon een object. Kan gewoon een object kunst worden met het juiste verhaal? Ik mocht een beeldmerk ontwikkelen dat deze bijzondere kijk op de wereld symboliseert. Daarnaast ontwierp ik een aantal posters voor ze om hun collecties onder de aandacht te brengen.
De uitdaging
Hoewel de kunst van het MOK onbedoeld is (en er zeker om gelachen mag worden) is de kern van het museum allerminst een grap. Zoals Vera Carasso, directeur van de Museumvereniging en Stichting Museumkaart, het treffend verwoordde: “het MOK is hilarisch én uiterst belangrijk”. Het museum laat jongeren en buurtbewoners, die normaal gesproken zeggen niets met kunst te hebben, ervaren welke waarde kunst voor hen kan hebben door ze er zelf betekenis aan te laten toevoegen. Dat is geen parodie, maar een van de belangrijkste maatschappelijke opdrachten van hedendaagse kunstmusea.
Daarom moest het beeldmerk en de huisstijl museaal precies raak zijn, het moest in alles de uitstraling krijgen van een 'ver-van-je-bed'-museum. Een intimiderend eenvoudig symbool. De strategie hierachter was om juist de doelgroep die normaal gesproken op zo'n elitaire uitstraling afhaakt, aan te trekken met een bepaalde verwachting om ze vervolgens compleet te verrassen met de toegankelijkheid van de kunst op straat.
De route
Voor de visuele identiteit besloot ik het bij de absolute basis te houden. Zoals de kunstenaars van de stijl 100 jaar geleden de primaire kleuren gebruikten om de kunst terug te brengen tot de meest pure en universele essentie, zo ging ik op zoek naar iets vergelijkbaars. Ik kwam uit op wat ik de ‘primaire vormen’ ben gaan noemen: de cirkel, de vierhoek en de driehoek. Dit zijn tevens de vormen die overal op straat terug te vinden zijn, denk maar aan verkeersborden, elektriciteitskastjes of architectuur. Toepasselijk dus, en wanneer we deze drie vormen over elkaar plaatsten zijn ook nog eens de drie belangrijkste letters M, O en K in het symbool af telezen. Daarnaast wilde ik graag nog 'het perspectief' in het ontwerp verwerken. Door diezelfde overlap, ontstaat er in het hart van het logo een open oog. Een letterlijke weergave van een nieuwe blik op de alledaagse werkelijkheid.
Het resultaat
Het resultaat is een krachtig, museaal symbool dat het museum perfect vertegenwoordigt. Het beeldmerk oogt als het abstracte logo van een klassieke kunstinstelling, zeker samen met buitenproportionele de witruimte en een strakke helvetica letter. Samen met de posterreeks vormt het een identiteit die de brug slaat tussen de openbare ruimte en de hedendaagse kunstwereld. Het biedt een strak en geloofwaardig kader dat ruimte geeft aan de verhalen en de belevingen van het MOK.
